Gerard's Blog

Daar kan ik kort over zijn want zoiets heb ik niet. Of het zou over mijn dagelijkse wandelingen moeten gaan. Maar ik heb geen idee welke plekken ik het vaakst bewandeld heb (is dat een bestaand woord? vanaf nu wel). Alles binnen een straal van 2,5 Kilometer van ons huis zou een kandidaat kunnen zijn maar ik denk dat onze molen en omgeving hoge ogen zouden gooien. Oké, én de beide supermarkten aan het Kompas alhier (ik noem geen namen). Maar goed, supermarkten zijn bij lange na niet zo fotogeniek als die molen. Overigens is deze foto van 1 December 2024, maar geloof me als ik zeg dat die molen sindsdien niet veranderd is, behalve dan dat die vlag inmiddels weg is. Volgens mij was die vlag destijds trouwens de aanleiding voor het nemen van die foto. Maar goed, nog even over die wandelingen. Ik hou al jaren bij hoeveel ik per dag loop. En daar zit nog steeds vooruitgang in want een paar jaar geleden was ik nog trots dat ik de 1500 Km. aangetikt had. Inmiddels heb ik in dit jaar op een dik...

Een voordeel van ouder worden is dat je muziek waar je vroeger met een grote boog omheen liep nu wél gaat waarderen. Bijvoorbeeld countryrock. Tenminste: dat wat The Eagles ons op hun eerste platen voorschotelden als 'country rock' kon ik nog wel waarderen maar bij waar bijvoorbeeld The Byrds in hun latere fase mee aankwamen haakte ik toch echt af. Hoofd "schuldige" daaraan was volgens mij Gram Parsons, dus om wat die ons in zijn korte solo carrière voorschotelde liep ik met een grote boog heen. Ook omdat dat in samenwerking met ene Emmylou Harris was. Gatverdamme! Maar toen ik laatst een classic rock zender op had staan en er een nummer van zijn tweede album voorbij kwam was ik prettig verrast. Schijnbaar luistert iemand van 66 heel anders naar muziek dan een tiener of twintiger die nog alles moet (moet? mag!) gaan ontdekken. Én ik heb weer wat bijgeleerd. Ik wist bijvoorbeeld al wel dat "Love Hurts", bekend geworden door die hit van Nazareth, origineel een...

Inmiddels doe ik het al ruim 16 jaar zonder drank. Dat wil niet zeggen dat ik er vanaf ben. Zo droom ik er nog wel eens over. Maar zo'n 15 jaar geleden droomde ik elke week wel een keer over drank en alles eromheen. Ik ben toen ook wel eens wakker geworden dat ik een kater voelde. Alleen duurde een echte kater meestal een hele dag (of meer) terwijl deze 'kater' na een paar minuten al verdwenen was. Na een paar minuten werd dat 'katergevoel' dan vervangen door een euforisch gevoel van "wat fijn dat dit óver is!" Inmiddels droom ik er nog steeds wel eens over maar niet meer dan een paar keer per jaar. Toch spookt drank nog vaak door mijn hoofd. Onlangs nog toen ik op een verjaardag een bonbon pakte waar drank in bleek te zitten. Ik lachte er toen over, maar dan wel als een boer met kiespijn, met de gedachte "het zal me toch niet gebeuren". En het gaat ook wel zover dat ik niet eens een alcoholvrij biertje durf te drinken terwijl die - zoals mij div...

Het nummer "Zonder vrienden kan ik niet" van Boudewijn de Groot en Lennaert Nijgh maakte net wat bij mij los. Ik was een tijd geleden namelijk aan het nadenken over wat mijn hoogtepunten van 2025 waren, maar ik kwam daar niet echt uit. Bovendien, het jaar duurt nog een kleine week en er kan nog van alles gebeuren. Maar er zijn wel wat gebeurtenissen die 'voorbij kwamen' toen ik daarover aan het nadenken was. Zo heb ik dit jaar een paar feesten gehad waar ik het heel goed naar mijn zin heb gehad. Nou, misschien denk je dan: wat is daar nou zo bijzonder aan? Feestjes zijn er zoveel... Nou, ik heb me sinds een paar jaar enigszins terug getrokken. Ik ga niet meer naar concerten en feesten sla ik ook heel vaak over. Dat is mij tegenwoordig allemaal véél te druk. Ik zoek tegenwoordig liever ergens de rust van de natuur op. Maar er komen af en toe nog wel eens uitnodigingen voorbij van feesten waar ik tóch heel graag bij wil zijn. Dit jaar ook weer. En elke keer merkte ik we...

Bands die op een gegeven moment commercieel succes krijgen worden er vaak, tenminste voor een snob als ik, niet leuker op. Een voorbeeld is de J. Geils Band. In de jaren '70 stonden ze bekend als een van de opwindendste live acts van dat moment. Kijk bijvoorbeeld maar eens naar hun concert tijdens de "Rockpalast Nacht" in 1979.  Maar toen ze in de jaren '80 succes kregen met o.a. die hit "Centerfold" vond ik er geen zak meer aan. Dan is deze live versie uit 1972 van dit nummer uit 1971, waarop mondharmonica speler Richard  "Magic Dick" Salwitz z'n mondharmonica laat piepen en kraken, heel andere koek.  

Het is (inderdaad) jaren geleden dat ik dit nummer leerde kennen. 32 om precies te zijn want toen kwam ik als bassist terecht in de band "Call My Job" in Heeze die een paar nummers van "The Paladins" op hun repertoire hadden staan. Dit was er eentje van. Ik had toen nog nooit van The Paladins gehoord maar daar zou in die tijd verandering in komen want een tijdje daarvoor was Blast in Asten begonnen met de "Paas Blues estafette" en daar was ik vaak te vinden. En ik babbelde ook vaak met de organisatoren over muziek en vooral blues en zo hebben we het ook wel eens over die Paladins gehad. Sterker nog, die stichting Blast heeft ze een keer geboekt. Niet voor de paasblues want daarvoor waren de Paladins destijds véél te groot, die zag je toen eerder op Moulin Blues of zo. Maar Blast heeft een keer wat grotere namen geboekt voor in de "Apollo" in de Zeilberg (Deurne), wat ze toen heel origineel "Sailmountain Blues" hebben genoemd. Één van di...