Gerard's Blog

Eerder deze week zag ik op internet een filmpje over Pat Travers. Een artiest die ik al sinds de jaren '70 heel hoog heb zitten. Pat Travers was toen ik hem eind jaren '70 leerde kennen een grote naam. En dus schreef de Oor er bijvoorbeeld over. En zo leerde ik hem kennen en begon ik me voor hem te interesseren. In 1978 - op mijn 19e verjaardag - kocht ik het album "Makin' Magic". En toen was ik om. Of "hooked" zoals ze dat in het Engels zeggen. Pat Travers toerde toen met z'n band langs grote concertzalen en festivals over heel de wereld, o.a. als voorprogramma van  z'n  landgenoten van Rush.  Hij had ook een geweldige band bij zich. Zo zat er de latere Iron Maiden drummer Nicko McBrain een paar jaar achter de drums. Die werd later vervangen door ene Tommy Aldridge. Vele Rock liefhebbers weten dan genoeg.  Latere albums, waaronder het live album "Go for what you know" uit 1979, werden een groot succes. Maar in de jaren '80 kwam de ...

Vannacht gaat de zomertijd weer in. En ook daar heb ik wel weer een plaatje bij. Mét een verhaaltje. Dit plaatje is uit 1970. Ik was toen als 10 of 11 jarig menneke nét lid van de fanfare. Onze repetitie was in een zaal achter een café. De pauzes en derde helft vonden plaats in dat café. In dat café stond een jukebox. De iets oudere jeugd zocht daar dan altijd een paar nummers op uit (tot grote tegenzin van de niet zo heel jonge leden trouwens). En ééntje die vaak terug kwam was dit nummer van Mungo Jerry. En als ik dat iconische intro (ts...ts, ts uh!  ts...ts, ts uh!) hoor sta ik altijd weer even in café de Parel van Brabant. Tijdens de pauze van de repetitie want bij die derde helft mocht ik nog niet blijven. Maareh...dat heb ik later zéér ruimschoots goedgemaakt. Trouwens, je ziet dat 1970 ook de tijd van de bakkebaarden was.

Ik hou van de stem van Rod Evans, zanger van het eerste uur bij Deep Purple (eind jaren '60). Dus zocht ik eens op waar hij gebleven is nadat hij bij Deep Purple werd ontslagen omdat hij niet zou passen in wat men met die band voor ogen had.  Dat die wisseling voor Deep Purple goed uitpakte is bekend maar wat gebeurde er met Rod Evans? Die richte "Captain Beyond" op. Ik kende die band niet, dus zocht ik ze op Youtube op. Zo kwam ik uit bij dit filmpje uit 1972. Maar toen ik het zat te kijken kon ik alleen maar denken: "Who the fuck is die drummer?". Dat is dus Bobby Caldwell (niet te verwarren met een zanger met dezelfde naam). Ik had nog nooit van 'm gehoord. Maar ook daar is op internet van alles over te vinden. Hij heeft o.a. met Johnny Winter en Rick Derringer gespeeld. Maar goed, wellicht dat hij bij de andere drummers net zo bekend is als sommige bassisten dat bij mij zijn. Afijn, wat is er geworden van Rod Evans? Na de band "Captain Beyond" ...

...of één van de eerste. Van de eerste LP die ik kocht weet ik het zeker ("Seconds Out" van Genesis) én van het eerste liedje dat ik opnam op cassette ook ( "I put a Spell on You" van CCR) maar van het eerste videoclipje weet ik het niet 100% zeker want dat waren er destijds zoveel. Ik weet alleen dat het ergens begin jaren '90 was dat wij een videorecorder kochten en dat ik toen regelmatig videoclipjes aan het opnemen was. Op de eerste plaats omdat ik het geweldig vond dat dat überhaupt kón én omdat het de hoogtijdagen van de videoclip waren met zenders als MTV. Ik was die zenders dan regelmatig aan het afstruinen op zoek naar clipjes van wat stevigere muziek.  Én ik weet dat veel van die nummers uit die tijd bij mij in de vergetelheid zijn geraakt. Maar deze niét want ik heb al sinds de jaren '70 een zwak voor Slade. Maar de hoogtijdagen van die band lagen al tussen de 15 en 20 jaar achter ons dus ik was blij verrast dat er überhaupt een clipjevan Slade vo...

Het was een post van Rob Hanemaaijer die deze herinnering weer eens naar boven bracht. In de jaren '90 zat ik een tijdje in de Heezerse Bluesrock band "Call My Job". Het beste kan ik die band omschrijven als "de band die bekender stond om hun bierconsumptie dan om hun geweldige muzikale kunsten". Die post van Rob ging om een Youtube filmpje waarop "George Thorogood and the Destroyers" live een versie van "One Bourbon, One Scotch, One Beer" ten beste gaven. Nou, daar speelden wij ook een nummer van. Namelijk "I drink alone". Overigens maakten wij dat nummer slechts gedeeltelijk waar want wij dronken wel maar zeker niet alleen maar met z'n zessen (in het begin met z'n zevenen), en dat ging er stevig aan toe. Ook ná het optreden. Na een optreden op een Zondagmiddag (of tweede Pinksterdag of zoiets) in Deurne/Zeilberg maakten we het zelfs zo bont dat toen we wilden vertrekken in plaats van betaald kregen, moesten bij betalen. Vr...

In de eerste jaren van hun bestaan was Camel in feite de band van Andy Latimer en Peter Bardens. Na het vertrek van Peter Bardens in 1978 was het dus in feite de band van Andy Latimer. Toen moest Andy écht aan bak en z'n draai zien te vinden. Dat ging niet meteen heel goed want "I can see your house from here" uit 1979 vind ik een vrij matig album, daarna kwam het met "Nude" in 1981 pas écht goed. En tóch is "I can see your house from here" een van mijn favoriete Camel albums. Hoe zit dat? Nou, ik ben in 1977, toen ik 18 werd meteen begonnen met rijlessen. Die lessen gingen al moeizaam maar het examen doen was écht een drama. Pas in 1980, met mij achtste(!) examen lukte het mij om dat "papiertje" te halen.  Tegenwoordig, als je het rijbewijs aan gaat vragen bij het gemeentehuis heb je het in een paar dagen binnen. Maar toen stonden daar nog 2 weken voor. Maar of het nog niet genoeg was duurde dat bij mij 4 weken. Dat waren 4 héél lange weken ...