Ik lees net in het ED dat Toon van den Berg is overleden. Landelijk zullen er niet veel belletjes gaan rinkelen, maar hier in Zuid-Oost Brabant is hij een soort cultheld. Hij speelde door de jaren heen o.a. in Hothouse (ergens in de jaren '70 nog gezien op "De Heuvel" in Geldrop), Hollander, Tony Delmonte & the Soulisters (samen met o.a. z'n vried Koos Cornelissen, ook zo'n "Brabantse Held") maar de meesten zullen hem kennen van "Toon en de Tontjes" waarmee hij in het Brabantse dialect optrad. Ik denk dat velen hier in de omgeving hun nummer "m'n bruur" (vertaling: "mijn broer") kennen. Behalve een goeie muzikant was hij ook wars van elke vorm van kapsones. Mooi voorbeeld was op Hemelvaartsdag 2012. Het was prachtig weer en ik had in de krant gelezen dat hij met een maat van 'm een akoestisch optreden zou verzorgen in "Café Markt 8" op - juist ja, je verwacht het niet - "De Markt" hier in Ast...
Vandaag ben ik voor het laatst (als werknemer) bij DAF geweest. 39 jaar, 28 weken en 2 dagen na mijn eerste werkdag. Ik kan me nog herinneren dat ik dat toen heel spannend vond. Maar ik kan nu wel zeggen dat ik die laatste werkdag óók heel spannend vond. Die bijna 40 jaar zijn dan wel inclusief de anderhalf jaar (Juli 2013 t/m December 2014) dat ik in de ziektewet zat. Daarna heb ik er toch nog 11 en een half jaar rondgelopen. Dan wel op minder dan halve kracht maar dat is toch nog een stuk meer dan we gedurende die daaraan vooraf gaande 1,5 jaar voor mogelijk hadden gehouden. Maar zoals het was zou het niet meer worden. Die verwachting had ik ook helemaal niet. Alles wat nog mogelijk was vond ik al meegenomen. Gelukkig zijn hierdoor geen toekomstplannen in het water gevallen want ik ben nooit zo van het plannen maken geweest, zéker niet wat de lange termijn betreft. Maar goed, aan het begin koste het mij nog best veel moeite om mijn draai weer te vinden. Maar toch is dat redelijk...
Inmiddels doe ik het al ruim 16 jaar zonder drank. Dat wil niet zeggen dat ik er vanaf ben. Zo droom ik er nog wel eens over. Maar zo'n 15 jaar geleden droomde ik elke week wel een keer over drank en alles eromheen. Ik ben toen ook wel eens wakker geworden dat ik een kater voelde. Alleen duurde een echte kater meestal een hele dag (of meer) terwijl deze 'kater' na een paar minuten al verdwenen was. Na een paar minuten werd dat 'katergevoel' dan vervangen door een euforisch gevoel van "wat fijn dat dit óver is!" Inmiddels droom ik er nog steeds wel eens over maar niet meer dan een paar keer per jaar. Toch spookt drank nog vaak door mijn hoofd. Onlangs nog toen ik op een verjaardag een bonbon pakte waar drank in bleek te zitten. Ik lachte er toen over, maar dan wel als een boer met kiespijn, met de gedachte "het zal me toch niet gebeuren". En het gaat ook wel zover dat ik niet eens een alcoholvrij biertje durf te drinken terwijl die - zoals mij div...
Reacties
Een reactie posten