Dagjes weg met de trein

Voor de Corona crisis deed ik dat heel vaak: een dagje weg met de trein. Dan zocht ik op de spoorkaart van de NS een stad uit waar ik dan, gewapend met m'n NS daluren- en museumjaarkaart, op af ging. Wat ik dan ging bezoeken wist ik dan soms van tevoren wel maar soms ook niet en liet ik het aan het toeval over. Dat kon beide succesvol zijn want bijvoorbeeld naar Zwolle ging ik vooral vanwege de Fundatie maar ik kwam er zo wel achter wat een leuke stad Zwolle is. En in Deventer belande ik in het speelgoedmuseum, maar dat was toeval. Ik wist toen niet eens dat dat museum bestónd.

Maar goed, Corona gooide behoorlijk wat roet in het eten. En toen die crisis voorbij was was het OV dermate vaak negatief in het nieuws dat de zin om er weer mee te beginnen maar niet wilde komen. Ik heb vorig jaar zelfs op het punt gestaan om beide kaarten te laten verlopen c.q. op te zeggen maar op het laatste moment heb ik me nog bedacht.

En vandaag ben ik er sinds jaren weer mee begonnen. Niet héél ver, want vanuit Deurne ben je in een dik half uur in Den Bosch, maar ik wilde 'voorzichtig' beginnen. En nu dus op een Vrijdag in plaats van Zaterdag, zoals ik in het verleden meestal deed. Want ik ben sinds vorig jaar elke Vrijdag vrij en tegenwoordig is dat op de weg en in het OV een tamelijk rustige dag. Vóór de Corona crisis was dat wel anders. Als ik dan op Vrijdag na 10 uur op het station van Deurne was kon ik daar vaak mijn auto niet meer kwijt. Maar het schijnt dat de Donderdag tegenwoordig 'de nieuwe Vrijdag' is. Hoe dan ook, op de parkeerplaats was vanmorgen om kwart voor 11 nog plaats zat. En in de trein ook. 

En ik wilde sowieso een keer naar het "Noord-Brabants Museum". Voor de tentoonstelling over de familie Breughel was ik weliswaar te laat maar er is daar nog genoeg te zien. O.a. de tentoonstelling "Het verhaal van Brabant". Aan de hand van foto's, filmpjes en voorwerpen wordt de geschiedenis van Brabant belicht. Beginnend zo'n 10.000 jaar geleden en eindigend in de tweede helft van de vorige eeuw. Heel interessant al keek ik wel steeds om me heen of Daan Schuurmans niet toevallig ergens rond liep. 

Er is ook moderne kunst te zien, o.a. kunstwerken die behalve verf allerlei materiaal bevatten, van textiel tot zand en cement. Daar hangen hele mooie dingen bij. Er hangen ook genoeg werken waar ík in ieder geval niks in zie maar dat ligt vást aan mij. Misschien kijk ik wel niet goed genoeg. Of nou ja, laat dat "misschien" maar weg.

Afijn, ik ben blij dat ik mijn daluren- en museumjaarkaart nog heb en ik ga het zeker weer vaker doen. Er zijn in Nederland leuke steden genoeg. En allemaal goed met het OV bereikbaar. En ja, ik weet dat er in Nederland veel gemopperd wordt op het OV, maar dat schijnt er hier bij te horen. Maar het OV is hier dan wel duur maar, zeker in vergelijking met veel andere landen, prima.

Reacties

Populaire posts van deze blog

10 jaar in de verlenging

Eerste werkdag, tegenwoordig en vroeger

Mijn kennismaking met Iron Maiden (1980)