Gerard onderweg naar z'n pensioen

Dat pensioen begint nu écht naderbij te komen. Zéker nadat ik gisteren beoordelingsgesprek had en we allebei (m'n baas en ik) beseften dat dit de laatste keer was.

Dat was dan de 39e keer bij een lange rij aan bazen. Ik heb ze even proberen te tellen en ik kom aan 13 namen maar ik kan niet garanderen dat dit volledig is.

Maar goed, dat beoordelingsgesprek was prima. En dat is fijn want een jaar geleden was het niet zo goed. Dat had ermee te maken dat ik steeds meer moeite begon te krijgen om mezelf te motiveren. Ik werk namelijk part time en áls ik werk dan heb ik aangepast werk. En dat aangepaste werk stoelt voornamelijk op mijn ervaring uit het verleden. Maar dat wordt steeds moeilijker want ik begin steeds meer achterop te raken. En daar had ik steeds meer moeite mee en daardoor liet ik enigszins "m'n koppie hangen". Maar die minder goede beoordeling van een jaar geleden was precies de "schop onder mijn kont" die ik nodig had. En dus was iedereen deze keer tevreden. Bovendien realiseerde ik me dat het maar goed is dat ik "achterop begin te raken", want stel dat dat niét zo zou zijn. Dan zou dat betekenen dat de zaak al die tijd dat ik, na anderhalf jaar ziektewet, weer aan de slag ben (11 jaar inmiddels) voornamelijk heeft stil gestaan.

Maar goed, dat pensioen.... een jaar geleden hield ik me nog bezig met "hoe ga ik m'n tijd na m'n pensioen invullen?" maar inmiddels hou ik me voornamelijk bezig met "hoe kan ik het hier op een mooie en bij mij passende manier afsluiten?" Daarna zie ik wel verder. Ik ben namelijk al járen bezig om mijn tijd anders in te vullen dan voorheen dus dat komt wel goed.

Maar goed, hoe ga ik het hier dan afsluiten? Het bedrijf biedt verschillende mogelijkheden aan. Ik kan posters laten ophangen, een receptie geven en me op m'n laatste dag met een DAF truck thuis op laten halen. Maar ik heb al besloten en aangegeven dat ik geen behoefte heb aan die "poppenkast" maar in als een 'dief in de nacht' ineens weg zijn heb ik ook geen zin. Hoe dan wel? Daar kan ik nog een paar maanden over nadenken, als het in Maart maar enigszins bekend is. 

Overigens, over de foto: de bovenste truck is de DAF 95 die in 1987, toen ik net een paar maanden bij DAF werkzaam was, uit kwam en de onderste is een DAF XG+ Electric, die afgelopen jaar uitgekomen is. Die DAF 95 uit 1987 won verschillende prijzen en 38 jaar later won die DAF XG+ Electric óók prijzen en ik ben daar nog steeds net zo trots op als destijds. En als ik straks met pensioen ben zal dat vast en zeker zo blijven maar daar zal ik dan wel weer eens een blogje aan spenderen.