Can you tell me where my country lies....

-

Ik ben helemaal niet zo "van de teksten" maar er zijn toch wel stukken tekst die zich in zo'n 50 jaar in mijn systeem genesteld hebben.

Het begin van "Dancing with the moonlit knight", van het Genesis album uit 1973 met de titel "Selling England by the Pound", is zo'n stuk tekst. Elke keer als ik het hoor word ik er weer blij van. Dat zal er ook wel mee te maken hebben dat het 't eerste was wat ik hoorde op het van het geld, dat ik verdiend had met vakantiewerk in 1975, had uitgegeven aan mijn eerste stereo apparaat. Dat was een Philips stereo casetterecorder. Mét losse boxen. Mijn god, wat was ik blij! En bij het horen van "Can you tell me where my contry lies..." word ik na dik 50 jaar nog steeds héél blij.

Ik heb het apparaat even opgezocht op internet. Het was een "Philips N 2400" (zie foto). 

En wat die tekst betreft: liefhebbers van het Genesis uit de jaren '70 dreunen die tekst, net als ik, zó op. Verder heb ik géén idee waar het over gaat. Ja, over een "unifaun" die z'n land kwijt is. Met andere woorden, ik heb werkelijk géén idee.

Maar het is wel één van mijn Genesis favorieten.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

De roltrappen van de HEMA

-
Afbeelding
Momenteel wordt het pand waar voorheen de HEMA in Asten gevestigd was gesloopt. Afgelopen week toen ik er voorbij kwam zag ik waar die winkel was alleen maar puin. Maar de roltrappen stonden er nog (die zijn inmiddels trouwens ook weg). Dat vond ik een behoorlijk onwerkelijke aanblik, die roltrappen, fier overeind tussen al dat puin. Bovendien maakte het wat bij mij los want die roltrappen hebben een niet onbelangrijke rol gespeeld bij mijn revalidatie. Hoe zit dat? Één van de onderdelen van die revalidatie was het weer leren lopen. En dáár weer een onderdeel van was het trap lopen.  Afijn, dat had ik op een gegeven moment onder de knie al was (en is) het naar beneden lopen op een trap best een opgave. Een stuk moeilijker dan naar boven in ieder geval. Maar goed, voetje voor voetje en langzaam op mijn eigen tempo en goed vast houdend is het goed te doen. Alleen, een roltrap heeft z'n eigen tempo. Als je er eenmaal op staat is het heel goed te doen maar het op die trap stappen, voor...
Meer lezen

Het verhaal van deze foto van 15 jaar geleden

-
Afbeelding
Deze foto is genomen op 16 Oktober 2010 in Dublin op het terras van een of andere pub. Deze stedentrip heeft voor mij een bijzondere betekenis. Ik was namelijk al een keer eerder, in 2007, in deze stad. Dat was zo ongeveer op het hoogtepunt, of eigenlijk dieptepunt, van mijn problemen met drank. Ik weet van die trip nog heel weinig behalve dan de inname van héél veel drank en een paar dingetjes, bijvoorbeeld dat ik 's avonds ergens ging zitten eten en me zo klote voelde dat ik daar een potje zat te janken en een serveerster aan mij vroeg: "why are you crying?" en dat ik op de terugweg in de taxi naar het vliegveld de vraag kreeg: "have you been drinking?" Afijn, gaan we een paar jaar verder. In de zomer van 2010 was ik met Henriëtte in Helmond bij een "kasteeltuinconcert" en ik bedacht me ter plekke dat ik bijna een jaar van de drank af was. En ik vond dat we dat maar eens moesten vieren. En ik bedacht dat de plek waar ik ten gevolge van die drank nega...
Meer lezen

Ik ben er niet vanaf maar ik heb het onder controle

-
Afbeelding
Inmiddels doe ik het al ruim 16 jaar zonder drank. Dat wil niet zeggen dat ik er vanaf ben. Zo droom ik er nog wel eens over. Maar zo'n 15 jaar geleden droomde ik elke week wel een keer over drank en alles eromheen. Ik ben toen ook wel eens wakker geworden dat ik een kater voelde. Alleen duurde een echte kater meestal een hele dag (of meer) terwijl deze 'kater' na een paar minuten al verdwenen was. Na een paar minuten werd dat 'katergevoel' dan vervangen door een euforisch gevoel van "wat fijn dat dit óver is!" Inmiddels droom ik er nog steeds wel eens over maar niet meer dan een paar keer per jaar. Toch spookt drank nog vaak door mijn hoofd. Onlangs nog toen ik op een verjaardag een bonbon pakte waar drank in bleek te zitten. Ik lachte er toen over, maar dan wel als een boer met kiespijn, met de gedachte "het zal me toch niet gebeuren". En het gaat ook wel zover dat ik niet eens een alcoholvrij biertje durf te drinken terwijl die - zoals mij div...
Meer lezen