Mijn échte kennismaking met Black Sabbath

Tja, ik had natuurlijk Paranoid al wel eens gehoord. Maar al snel nadat ik bewust naar muziek ging luisteren (zo rond 1973) werd ik zo'n snob die vond dat muziek die in de hitparade had gestaan commercieel was en dus niet goed kón zijn. Inmiddels ben ik daar al lang en breed van genezen maar destijds in de vroege jaren '70 gold dat voor mij nog volop dus liet ik Paranoid, en daarmee het hele repertoire van Black Sabbath, nog links liggen. Maar eind jaren '70 stuitte ik op "Sabotage" het vijfde album van Black Sabbath. Ik weet niet meer waar dat was maar het zal wel bij een van de platenbibliotheken geweest zijn waar ik geregeld kwam. 

Afijn, dat album vond ik érg goed en dan vooral het beginnummer "Symptom of the Universe", met die monsterriff  (al noemde ik dat destijds zo nog niet) van Tony Iommi. Dat nummer is nog steeds een Black Sabbath favoriet en uit de Ozzy periode zelfs dé favoriet. En, ik geef toe, de albumhoes speelde hierin ook mee.

Maar goed, sindsdien was ik "om". Niet lang daarna kocht ik het album "Paranoid". Andere albums volgden later weer. Maar het begon voor mij met "Sabotage" uit 1975. En dat maakt het album éxtra speciaal voor mij.

Reacties

Populaire posts van deze blog

De roltrappen van de HEMA

Het verhaal van deze foto van 15 jaar geleden

Ik ben er niet vanaf maar ik heb het onder controle