Mijn eerste LP's (op cassette dan hè)

-

Toen ik ergens rond 1972 een cassetterecorder had gekocht nam ik thuis cassette's op met liedjes van de radio. Maar toen ik in een bandje terecht kwam en mijn bandmaten met platenspelers en LP's in de weer zag begon ik me daar ook voor te interesseren. Nou had onze drummer Piet-Hein niet alleen een platenspeler maar een complete stereo installatie, mét cassettedeck. Nou ja, de familie had dat want het stond in de huiskamer. Maar goed, inmiddels was ik tot de conclusie gekomen dat je op een C90 bandje twee complete LP's kon opnemen. En Piet-Hein had o.a. 4 LP's van Deep Purple. Dat is dus na 1974 geweest want zowel "Burn" als "Stormbringer" zijn uit 1974 (twee albums in een jaar tijd! Destijds met een albumlengte van zo'n 40 minuten helemaal niet zó uitzonderlijk). 

Maar goed, ik nam dus bij Piet-Hein in de huiskamer twee bandjes met Deep Purple LP's op. Dat wil zeggen, dat liet ik doen en ik stond erbij en keek ernaar want aan die stereo installatie mochten wij absolúút niet komen.

Afijn, dat werden dus twee Deep Purple bandjes, één met "Fireball" en "Machinehead", en één met "Burn" en "Stormbringer". Ik weet zelfs nog welk soort cassettebandjes dat waren. Dat waren C90 bandjes van BASF. De "gewone", want ik weet niet of "Chromium bandjes" toen al bestonden, maar áls die al bestonden dan waren die destijds voor mij nog te duur want ik was nog te jong voor vakantie- en weekendbaantjes dus ik had bijna geen geld. Inmiddels heb ik die platen al lang op CD en digitaal maar voor mij horen ze nog steeds in duo's bij elkaar. Nou ja, bij "Burn" en "Stormbringer" is dat wat minder, want "Stormbringer" luister ik eigenlijk bijna nooit meer. En áls ik het luister denk ik vaak: "Ik snap goed dat Ritchie Blackmore na dit album opgestapt is om Rainbow te beginnen".  

Maar goed, dit kwam allemaal weer naar boven na mijn Facebook post van vanmiddag over de 52e verjaardag van "Burn". 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

De roltrappen van de HEMA

-
Afbeelding
Momenteel wordt het pand waar voorheen de HEMA in Asten gevestigd was gesloopt. Afgelopen week toen ik er voorbij kwam zag ik waar die winkel was alleen maar puin. Maar de roltrappen stonden er nog (die zijn inmiddels trouwens ook weg). Dat vond ik een behoorlijk onwerkelijke aanblik, die roltrappen, fier overeind tussen al dat puin. Bovendien maakte het wat bij mij los want die roltrappen hebben een niet onbelangrijke rol gespeeld bij mijn revalidatie. Hoe zit dat? Één van de onderdelen van die revalidatie was het weer leren lopen. En dáár weer een onderdeel van was het trap lopen.  Afijn, dat had ik op een gegeven moment onder de knie al was (en is) het naar beneden lopen op een trap best een opgave. Een stuk moeilijker dan naar boven in ieder geval. Maar goed, voetje voor voetje en langzaam op mijn eigen tempo en goed vast houdend is het goed te doen. Alleen, een roltrap heeft z'n eigen tempo. Als je er eenmaal op staat is het heel goed te doen maar het op die trap stappen, voor...
Meer lezen

Het verhaal van deze foto van 15 jaar geleden

-
Afbeelding
Deze foto is genomen op 16 Oktober 2010 in Dublin op het terras van een of andere pub. Deze stedentrip heeft voor mij een bijzondere betekenis. Ik was namelijk al een keer eerder, in 2007, in deze stad. Dat was zo ongeveer op het hoogtepunt, of eigenlijk dieptepunt, van mijn problemen met drank. Ik weet van die trip nog heel weinig behalve dan de inname van héél veel drank en een paar dingetjes, bijvoorbeeld dat ik 's avonds ergens ging zitten eten en me zo klote voelde dat ik daar een potje zat te janken en een serveerster aan mij vroeg: "why are you crying?" en dat ik op de terugweg in de taxi naar het vliegveld de vraag kreeg: "have you been drinking?" Afijn, gaan we een paar jaar verder. In de zomer van 2010 was ik met Henriëtte in Helmond bij een "kasteeltuinconcert" en ik bedacht me ter plekke dat ik bijna een jaar van de drank af was. En ik vond dat we dat maar eens moesten vieren. En ik bedacht dat de plek waar ik ten gevolge van die drank nega...
Meer lezen

Ik ben er niet vanaf maar ik heb het onder controle

-
Afbeelding
Inmiddels doe ik het al ruim 16 jaar zonder drank. Dat wil niet zeggen dat ik er vanaf ben. Zo droom ik er nog wel eens over. Maar zo'n 15 jaar geleden droomde ik elke week wel een keer over drank en alles eromheen. Ik ben toen ook wel eens wakker geworden dat ik een kater voelde. Alleen duurde een echte kater meestal een hele dag (of meer) terwijl deze 'kater' na een paar minuten al verdwenen was. Na een paar minuten werd dat 'katergevoel' dan vervangen door een euforisch gevoel van "wat fijn dat dit óver is!" Inmiddels droom ik er nog steeds wel eens over maar niet meer dan een paar keer per jaar. Toch spookt drank nog vaak door mijn hoofd. Onlangs nog toen ik op een verjaardag een bonbon pakte waar drank in bleek te zitten. Ik lachte er toen over, maar dan wel als een boer met kiespijn, met de gedachte "het zal me toch niet gebeuren". En het gaat ook wel zover dat ik niet eens een alcoholvrij biertje durf te drinken terwijl die - zoals mij div...
Meer lezen