Het debuutalbum van Rush - verschenen in Maart 1974

Het is deze maand 52 jaar geleden dat het eerste album van Rush verscheen. Het is een heel ander album dan wat er allemaal nog zou volgen want Neil Peart was nog niet van de partij en dat is niet alleen aan het drumwerk te horen. De epische nummers waar de band in de rest van de jaren '70 furore mee zou maken zijn nog niet aanwezig. Maar de vergelijking met Led Zeppelin die vaak gemaakt wordt heb ik nooit begrepen. Ik luister best vaak naar Led Zeppelin en ik hóór het gewoon niet. In mijn oren is het een hardrockplaat maar dan geen standaard hardrock, voor zover er in 1974 überhaupt al sprake was van "standaard" hardrock (wat toen nog een vrij nieuwe muzieksoort was). Maar goed, mensen houden van het plakken van etiketjes en het is net als met échte etiketjes: als ze er eenmaal opzitten krijg je ze er heel moeilijk van af.

Maar een eigen sound hadden ze zeker al. Dat is vooral te horen aan de nummers die nog járen op de setlijst hebben gestaan, zoals "Working Man", "What you're doing", "In the Mood" en een van mijn favoriete Rush nummers, opener "Finding my way".

Even over die hoes: die letters zijn roze. Maar dat is een foutje want de nog beginnende band had rood besteld maar de band was toen nog niet in de positie om daarover te klagen dus hebben ze het maar zo gelaten. Ze waren al blij dat er überhaupt een plaat wás. En zeg nou zelf, dan heb je wel een hoes met een verhaal, wie kan dat zeggen?